Zidno grijanje predstavlja jedan od najsavremenijih i najkomfornijih oblika grijanja koji posljednjih godina bilježi stalan rast popularnosti.
Kao niskotemperaturni sistem, funkcioniše na principu zračenja toplote, što znači da cijeli zid djeluje kao masivni radijator, pružajući potpuno ravnomjernu temperaturu u prostoriji bez podizanja prašine i promaje.
Kako radi zidno grijanje?
Zidno grijanje funkcioniše po sličnom principu kao podno grijanje, ali uz određene prednosti u pogledu brzine reagovanja sistema. Sistemi se dijele na vodene, koji su znatno češći i ekonomičniji za veće objekte, te električne.
Kroz mrežu fleksibilnih plastičnih cijevi ugrađenih u zidove cirkuliše topla voda temperature između 28 °C i 40 °C.
Kod takozvane mokre ugradnje, cijevi se fiksiraju na plastične ili aluminijumske vođice direktno na zid, a preko njih se nanosi mašinski ili ručni malter u debljini od nekoliko centimetara. Kod suve ugradnje koriste se fabrički pripremljene gipsane ploče koje u sebi već imaju integrisane cijevi, što je skuplja opcija, ali idealna za brzu adaptaciju jer nema sušenja maltera.
Jedna od najvećih prednosti vodenog sistema jeste to što se ljeti kroz iste cijevi može pustiti hladna voda temperature od 16 do 18 °C. U kombinaciji sa toplotnom pumpom, zidovi preuzimaju ulogu prirodnog klima-uređaja koji hladi prostor bez neugodnog duvanja vazduha i promaje.
Cijena ugradnje u BiH
Troškovi ugradnje zidnog grijanja u Bosni i Hercegovini zavise od izabranog sistema, geometrije zidova i prateće opreme. Prema podacima domaćih izvođača, postavljanje aluplast cijevi prečnika 16 milimetara, bez povezivanja na sistem i bez dodatnog malterisanja, kreće se između 40 i 60 KM po kvadratnom metru.
Kada se trošak posmatra za cijeli objekat, uz kompletan razvedeni sistem sa ventilima i osnovnom regulacijom, te završne građevinske radove, cijena srazmjerno raste. Važno je naglasiti da u ove troškove nije uračunat izvor toplote.
Ako se sistem povezuje na toplotnu pumpu kao izvor za grijanje i hlađenje, početno ulaganje za cijelu kuću ili stan zahtijeva znatnija sredstva, ali su kasniji troškovi održavanja i utroška električne energije minimalni.
Efikasnost i isplativost
Zidno grijanje važi za izuzetno ekonomičan sistem, no njegova puna isplativost direktno zavisi od izolacije samog objekta. Zbog velike grejne površine, subjektivni osjećaj toplote na 20 °C jednak je kao na 22 °C kod radijatorskog grijanja.
Zbog viših početnih troškova instalacije, investicija se u dobro izolovanim kućama otplati u roku od 5 do 8 godina kroz uštedu na energentima. Sistem je izuzetno isplativ kada se upari sa toplotnim pumpama ili solarnim panelima. S druge strane, potpuno je neisplativ i praktično tehnički nedozvoljen za direktno spajanje na gradsko daljinsko grijanje.
Prednosti i mane u stvarnim uslovima
Prednosti sistema ogledaju se u maksimalnom komforu jer se toplota širi zračenjem, nalik sunčevim zracima. Nema kretanja vazduha niti dizanja prašine. Estetski je savršen jer nema vidljivih radijatora niti unutrašnjih jedinica klima-uređaja, a istovremeno predstavlja rješenje "dva u jedan" koje pruža i zimsko grijanje i ljetno hlađenje.
Mane i ograničenja prvenstveno se odnose na raspored namještaja. Uz zidove u kojima se nalaze cijevi ne smije se postavljati masivan namještaj, poput velikih regala i ormara od zida do zida, jer on blokira širenje toplote.
Postavljanje slika, TV nosača ili polica postaje rizično, pa se prilikom svakog bušenja mora koristiti posebna termosenzitivna folija ili termovizijska kamera dok je grijanje uključeno, kako bi se tačno locirale cijevi.
Na kraju, ako spoljašnji zidovi objekta nemaju odličnu toplotnu izolaciju, zidno grijanje će grijati spoljašnji prostor, što dovodi do velikih gubitaka energije.
(Večernji list/MONDO)