Geranijum i muškatla su dvije različite biljke, ali kod nas se često mješaju jer su srodne i pripadaju istoj porodici.
- Muškatle traže mnogo svjetlosti i najbolje uspjevaju na jugu i jugoistoku.
- Zemlja mora biti vlažna, ali nikada raskvašena, jer višak vode dovodi do truljenja korena.
- Prihranjujte ih jednom nedjeljno đubrivom bogatim fosforom i kalijumom podstiče bujno cvjetanje, dok previše azota daje samo lišće.
Geranijum i muškatla su dvije različite biljke, ali kod nas se često mešaju jer su srodne i pripadaju istoj porodici. Kada neko kaže „muškatla“, obično misli na pelargonium, biljku porijeklom iz Južne Afrike koja je postala kraljica balkona i terasa.
Njeni cvjetovi su raskošni, u grozdovima, u bojama od crvene do bijele i ljubičaste. Postoje viseće sorte koje se spuštaju niz žardinjere, one sa tamnim prstenom na listu, mirisne sa aromom limuna ili ruže, pa čak i kraljevske sa krupnim cvjetovima. Kod nas se gaje uglavnom kao sezonske, jer ne podnose dobro hladnoću.
Geranijum, s druge strane, jeste „prava muškatla“ u botaničkom smislu. To su višegodišnje biljke koje potiču iz Evrope i Sjeverne Amerike. Njihovi cvetovi su jednostavniji, manje dekorativni, ali biljka je otpornija i može da prezimi napolju. Zato se češće sadi u vrtovima nego u saksijama.
Zbunjenost potiče još iz 18. veka, kada su evropski botaničari pogrešno svrstali pelargonium u isti rod sa geranijumima. Tek kasnije je razlika jasno utvrđena, ali naziv „muškatla“ za Pelargonium ostao je u narodu. Tako danas, kada kažete muškatla, mislite na biljku koja krasi balkone, dok je geranijum zapravo drugačiji rod, manje raskošan, ali otporniji.
Pogledajte čarobne muškatle u galeriji slika.
Slikovito rečeno, muškatla je južnoafrička princeza koja voli sunce i toplinu, dok je geranijum evropski starosjedilac, skroman ali izdržljiv, koji bez problema podnosi hladne zime.
Muškatle su biljke koje traže pažnju, ali zauzvrat daju raskoš boja i mirisa na balkonima i terasama. Njihova nega počinje od pravilnog izbora mjesta. Najviše vole sunce, pa ih treba postaviti na južnu ili jugoistočnu stranu, gde će imati dovoljno svjetlosti. Ako stoje u hladu, cvjetanje će biti oskudno, a listovi će se razvijati bez one prepoznatljive živosti. Vetar im ne prija, pa je dobro da budu zaštićene od promaje.
Zalivanje
Zalivanje je sljedeći ključni korak. Muškatle ne vole ni sušu ni previše vode. Najbolje je zalivati ih ujutru ili uveče, kada sunce nije jako, i to umjereno. Zemlja treba da bude vlažna, ali nikada raskvašena. Ako se voda zadržava u saksiji, koren može da istruli. Zato je važno da saksija ima dobru drenažu, sa rupama na dnu i slojem šljunka ili peska.
Prihrana
Prihrana je ono što muškatle pretvara u prave kraljice balkona. Tokom sezone cvjetanja, od aprila do septembra, treba ih hraniti jednom nedjeljno tečnim đubrivom bogatim fosforom i kalijumom, jer upravo ti elementi podstiču bujno cvjetanje. Azot im je potreban u manjoj meri, jer previše azota daje samo lišće, a cvjetovi izostaju.
Orezivanje
Orezivanje i uklanjanje suvih dijelova održava biljku zdravom. Redovno treba skidati uvele cvjetove i požutelo lišće, jer oni troše energiju biljke. Povremeno se može skratiti i vrh stabljike da bi se podstaklo grananje i formiranje gušće krošnje.
Muškatle su osjetljive na mraz, pa ih u jesen treba uneti u zatvoren prostor. Najbolje je da prezime u svetloj, ali hladnijoj prostoriji, na temperaturi oko 10–15°C. Tokom zime zalivanje se svodi na minimum, tek toliko da se zemlja ne osuši potpuno. U proljeće se presađuju u svježu zemlju i tada počinje nova sezona cvjetanja.
Ako se pojave štetočine, najčešće lisne vaši ili bele mušice, treba reagovati odmah. U galerii pogledajte i prelepe geranijume.