Član Najljepših sela Francuske, Antrevo, smješten je na Donjim Alpima koji potpadaju pod region južne Francuske.
Odmah iznad reke Var, strateški pozicioniran na stenovitom uzvišenju, postoji još od rimskih vremena. Rimljani su prepoznali strateški potencijal, i kroz dolinu Vara trasirali put koji je povezivao unutrašnjost Galije sa Mediteranom.
Tokom srednjeg vijeka, dobija spomenute bedeme, a samo naselje je organizovano kao utvrđeni grad. Uske ulice, visoke kamene kuće i masivna gradska vrata imali su jasnu funkciju odbrane, dok danas privlače turiste.
Remek-delo vojne arhitekture 17. vijeka
Prelomni trenutak u istoriji Antreva dešava se krajem 17. vijeka, kada Francuska učvršćuje svoje granice prema teritorijama porodice Savoja. Tada na scenu stupa vojni inženjer Sebastijen le Prestre Vauban, čije ime se u modrenim vremenima vezuje za neke od najpoznatijih fortifikacija u Evropi tog doba.
Vauban je modernizovao postojeće utvrđenje iznad sela i pretvorio Antrevo u teško osvojivu vojnu tačku. Danas o toj fazi najbolje svjedoči citadela iznad sela, dok debeli zidovi utvrđenja i bastion dizajniran za bočnu odbranu o vremenu kada je ratovanje ušlo u fazu odbrane granica Francuske u širem kontekstu.
Moderna vremena
Sa promjenama granica i razvojem modernih država u 19. veku, značaj sela postepeno opada. Dolina gubi ulogu granične zone, a Antrevo postaje mirno, ruralno naselje. Ipak, ostao je sačuvan u izvornom obliku i danas je nemi svjedok viševijekovnog života na raskrsnici puteva.
Dok šetate njegovim uskim ulicama, možete naići na radionice koje još uvijek na tradicionalan način proizvode maslinovo ulje ili melju žito za hleb. Između njih, mali trgovi, fontane i katedrala iz 17. vijeka, Notr Dam de l'Asompsion u gotskom stilu sa vidljivim uticajima baroka i orguljama iz 18. vijeka koje predstavljaju posebno istorijsko blago.
Interesantno je da su kuće u Antrevu veoma visoke - neke broje i pet spratova, izgrađene su od lokalnog kamena. Razlog za ovo je veoma jednostavan, strm teren i potreba za smještanjem što manjeg broja stanovnika na malom prostoru.
Potpuni doživljaj predstavlja uspon ka tvrđavi na vrhu, odakle se pruža pogled na ravnicu ispod u svim pravcima. Posjetioci mogu da vide prostorije u kojima su bili smješteni velikodostojnici - sa pogledima na okolne maslinjake, šume i reku Var. Dok oni malo hrabriji, mogu da se spuste niz merdevine koje vode u tamnice korišćene sve do prije par decenija za smještaj ratnih zarobljenika iz Prvog svjetskog rata.
Lokalci će reći da priča o ovom mjestu nije samo o odbrani nekadašnjih granica Francuske, već i o prilagođavanju surovoj prirodi i uslovima, o opstanku kroz vijekove.
(EUpravo zato/vijaes)