Mađarska je, prema navodnim procjenama, još od 2014. godine razvijala i ažurirala planove za moguću vojnu intervenciju u zapadnoj Ukrajini, uključujući i neformalnu koordinaciju sa Moskvom, dok se raspoređivanje snaga u februaru 2022. navodi kao jedan od pokazatelja.
Američki Institut Roberta Lansinga za studije globalnih pretnji i demokratije (IGTDS) u svojoj novoj analizi, pozivajući se na obavještajne procene i analizu poteza vlade Viktora Orbana, tvrdi da je Mađarska pripremala planove koji su uključivali okupaciju dijelova Ukrajine.
Naime, prema dostupnim procjenama, Budimpešta je od 2014. godine razvijala i kontinuirano ažurirala planove za moguću vojnu invaziju na zapadnu Ukrajinu. Ti planovi, kako je navedeno, uključivali su i neformalnu koordinaciju sa Moskvom.
Jedan od ključnih događaja koji potkrepljuju ovu tezu je raspoređivanje mađarskih snaga u februaru 2022. godine, neposredno prije početka ruske invazije.
Mehanizovane jedinice Mađarskih oružanih snaga, pod komandom generala Romuluša Rušina-Sendija, bile su stacionirane blizu granice sa Ukrajinom, u regionu Sabolč-Satmar-Bereg. Navodno su evropske obavještajne službe znale da je Orban namjeravao da izvrši invaziju na Ukrajinu i podijeli zemlju sa Rusijom u februaru 2022. godine, kada su mađarski tenkovi T-72 i artiljerija postavljeni na granicu. Međutim, misija je prekinuta jer Kijev nije pao.
Mađarska znala detalje ruske invazije?
Formacije su uključivale tenkove T-72, borbena vozila pješadije, oklopne transportere i artiljeriju. Iako je zvanično objašnjenje navodilo pripreme za obezbjeđivanje mađarske granice u slučaju masovnog priliva izbjeglica zbog pogoršanja situacije u Ukrajini, raspoređivanje snaga pokreće pitanja. Posebno se sugeriše da je Budimpešta imala prethodno znanje o obimu i vremenskom okviru ruske invazije.
Jedinice su, kako se navodi, bile raspoređene u vojnim formacijama i zonama pripreme, što ukazuje na taktičku spremnost za prekogranične operacije, a ne na humanitarnu pomoć ili kontrolu mase.
Vojske su bile stacionirane bliže Zakarpatskoj oblasti, gdje žive etnički Mađari, što ukazuje na potencijalnu planiranu intervenciju pod izgovorom "zaštite manjina". Nije primjećeno značajno raspoređivanje civilne infrastrukture za podršku izbjeglicama (smještaj, logistika, zdravstvene usluge) zajedno sa trupama.
Američki Institut Robert Lansing za globalne prijetnje i studije demokratije (IGTDS) saopštio je da ovaj potez ukazuje da snage nisu tamo da bi zaštitile izbjeglice, već zbog potencijalnih teritorijalnih ili obavještajnih razloga.
Institut tvrdi da je Budimpešta razmatrala takav scenario pod izgovorom zaštite etničke mađarske manjine u zapadnoj Ukrajini - posebno ako bi napredovanje ruskih snaga stiglo do Karpatskog regiona. Planirana invazija, prikrivena kao mirovna misija, poslužila bi da minimizira negativnu reakciju i Evropske unije i NATO-a.
Oni ističu da ovu teoriju potkrepljuje kontinuirana kampanja prikupljanja obavještajnih podataka koju sprovodi mađarska vojnoobavještajna agencija, koja aktivno gradi špijunsku mrežu unutar Zakarpatskog regiona.
Pitanje o jedinstvu zapadnih saveza
Ovakvi obrasci ponašanja Mađarske stavljaju u fokus ne samo njene bilateralne odnose sa Ukrajinom, već i širu bezbjednosnu dinamiku unutar NATO-a i Evropske unije, prenosi Klix. Ukoliko bi se ispostavilo da Budimpešta zaista razmatra scenarije teritorijalne ili "zaštitne" intervencije, to bi otvorilo ozbiljna pitanja o unutrašnjem jedinstvu zapadnih saveza.
Posebno je zabrinjavajuća mogućnost da se takva strategija aktivira u vrijeme ozbiljnog slabljenja centralne vlasti u Kijevu. U tom slučaju, Zakarpatski region, već ranjiv zbog svoje etničke strukture, mogao bi postati zona preklapajućih interesa, ali i potencijalnog sukoba između različitih aktera.
Zvanična politika "neutralnosti u sukobu" koju zastupa Budimpešta sve se više tumači kao fleksibilno političko sredstvo, a ne kao čvrsta principijelna posvećenost. U tom svjetlu, odbijanje pružanja aktivnije podrške Ukrajini, uključujući isporuke oružja ili logističku pomoć, dobija novu dimenziju.