Od Černobilja i ostrva prepunog otrovnih zmija do vrele Doline smrti i baznog kampa na Everestu, ove turističke avanture privlače putnike željne adrenalina, ali kriju i ozbiljne rizike.
Dok većina ljudi na putovanjima traži prelijepe plaže, luksuzne hotele i znamenitosti koje mogu da obiđu bez mnogo napora, postoje i oni koji žele nešto sasvim drugačije. Njih privlače napušteni gradovi, mjesta na kojima je priroda pokazala svoju najopasniju stranu i predjeli u kojima običan izlet može da se pretvori u ozbiljan izazov.
Od obilaska područja pogođenih nuklearnim katastrofama do pustinja u kojima temperature postaju nepodnošljive i ostrva na kojima žive otrovne zmije, pojedine turističke avanture pomjeraju granicu između radoznalosti i rizika. Ipak, nisu sve ove destinacije dostupne običnim turistima, a na nekima je ulazak strogo zabranjen ili moguć samo uz posebnu dozvolu.
Ovo je pet neobičnih turističkih iskustava koja pokazuju koliko daleko ljudi odlaze u potrazi za avanturom.
1. Černobilj
Černobilj u Ukrajini jedno je od najpoznatijih mjesta na svijetu kada je riječ o turizmu koji izaziva jezu. Nakon katastrofe u nuklearnoj elektrani 1986. godine, veliki broj stanovnika morao je da napusti svoje domove, a okolno područje postalo je poznato kao zona isključenja. Posebnu pažnju privlači Pripjat, nekadašnji grad izgrađen za radnike elektrane i njihove porodice. Napuštene stambene zgrade, škole, bolnice i zabavni park koji nikada nije dočekao zvanično otvaranje postali su simboli katastrofe koja je zauvijek promijenila živote hiljada ljudi.
Prije rata u Ukrajini, organizovani obilasci zone isključenja bili su popularni među turistima zainteresovanim za istoriju, fotografiju i napuštena mjesta. Posjetioci su uz vodiče obilazili određene lokacije, dok su kretanje van odobrenih ruta i dodirivanje predmeta bili ograničeni zbog bezbjednosnih rizika.
Međutim, Černobilj danas nije obična turistička destinacija. Pristup zavisi od važećih bezbjednosnih ograničenja i odobrenja nadležnih ukrajinskih institucija, pa te popularne ture nisu redovna ponuda za putnike. Zvanična pravila za posjete nuklearnoj elektrani predviđaju prethodni pisani zahtjev i mogućnost odbijanja ulaska.
2. Ostrvo zmija u Brazilu
Na oko 35 kilometara od obale brazilske države Sao Paulo nalazi se Ilha da Queimada Grande, poznatija kao Ostrvo zmija. Na prvi pogled, riječ je o malom, zelenom ostrvu okruženom morem, ali njegova unutrašnjost krije razlog zbog kojeg je steklo reputaciju jednog od najopasnijih mjesta na svijetu. Ostrvo je stanište vrste otrovnice Bothrops insularis, poznate kao zlatna ostrvska jamičarka, koja se prirodno ne nalazi nigdje drugde na svijetu. Zbog izolovanosti ostrva i posebnih uslova u kojima živi, ova zmija postala je predmet brojnih naučnih istraživanja.
O Queimada Grande-u često kruže senzacionalističke priče o zmijama na svakom koraku i smrtonosnim susretima. Ipak, stvarnost je dovoljno neobična i bez preuveličavanja. Ostrvo je zaštićeno područje, a iskrcavanje običnih posjetilaca nije dozvoljeno. Pristup je ograničen i moguć je samo ovlašćenim istraživačima i drugim osobama koje dobiju odgovarajuće odobrenje.
Zbog toga ovo nije turistička tura koju možete da uplatite kao izlet brodom do obližnje plaže. Ljudi mogu da istražuju priče i fotografije ovog mjesta, ali ne mogu legalno da ga obilaze kao uobičajenu atrakciju. Ostrvo je tako postalo svojevrsni simbol opasnog turizma, jer je destinacija koja fascinira upravo zato što je većini ljudi nedostupna.
3. Dolina smrti
U američkoj saveznoj državi Kaliforniji, na području koje se proteže i do Nevade, nalazi se Nacionalni park Dolina smrti, poznat po surovim pustinjskim predjelima, slanim ravnicama i ekstremnim temperaturama. Za razliku od zabranjenih ili strogo ograničenih lokacija, ovaj nacionalni park prima turiste i poznat je po spektakularnim pejzažima. Posjetioci dolaze da vide prostrane bijele površine Badvoterbasena, neobične stijene i pustinjske dine koje djeluju kao prizor sa druge planete.
Problem nastaje kada se želja za avanturom sudari sa vremenskim uslovima. U Dolini smrti temperature tokom ljeta mogu da dostignu oko 54 stepena Celzijusa, a u takvim okolnostima čak i relativno kratka šetnja može da postane ozbiljan rizik. Dehidratacija, toplotna iscrpljenost i toplotni udar samo su neke od opasnosti.
Poseban problem predstavljaju udaljeni dijelovi parka, gdje mobilni signal može da bude veoma slab ili potpuno nedostupan, a pomoć udaljena. Zbog toga služba Nacionalnog parka upozorava posjetioce da tokom ekstremnih vrućina izbjegavaju pješačenje na nižim nadmorskim visinama i da pažljivo planiraju kretanje.
4. Fukušima
Kada se govori o mjestima koja privlače pažnju turista zbog velikih katastrofa, ne može da se ne spomene i japanska prefektura Fukušima. Nakon razornog zemljotresa i cunamija u martu 2011. godine, došlo je do teške nesreće u nuklearnoj elektrani Fukušima Daiči, zbog čega su brojni stanovnici morali da napuste svoje domove.
Iako se Fukušima često u cjelini povezuje sa nuklearnom katastrofom, postoji razlika između same prefekture i ograničenih područja u blizini elektrane. Veliki dio prefekture danas funkcioniše kao i druge turističke regije Japana, sa gradovima, prirodnim znamenitostima i turističkom ponudom.
Posebno interesovanje izazivaju organizovane posjete područjima pogođenim katastrofom, tokom kojih posjetioci mogu da saznaju više o evakuaciji, obnovi i životu zajednica nakon nesreće. U pojedinim dijelovima koji su i dalje pod posebnim režimom pristupa, ulazak je ograničen i može da bude dozvoljen samo uz odgovarajuće odobrenje ili u okviru organizovane ture. Prema zvaničnim turističkim informacijama Fukušime, pristup područjima u kojima i dalje važe ograničenja nije slobodan za sve posjetioce. Zbog toga se prije putovanja moraju da se provjere aktuelna pravila i konkretna ruta.
5. Bazni kamp na Mont Everestu
Za ljubitelje planina, odlazak do baznog kampa na Mont Everestu predstavlja jedno od najuzbudljivijih putovanja na svijetu. Iako je riječ o popularnoj treking ruti, a ne o usponu na sam vrh najviše planine na svijetu, avantura je daleko od obične šetnje. Bazni kamp na nepalskoj strani Everesta nalazi se na približno 5.364 metra nadmorske visine. Na toj visini vazduh sadrži manje kiseonika u odnosu na nivo mora, zbog čega tijelo mora postepeno da se prilagođava. Čak i fizički spremni putnici mogu da razviju simptome visinske bolesti, među kojima su glavobolja, mučnina, umor i vrtoglavica.
Zbog toga se ture organizuju tako da planinari postepeno napreduju, uz dane predviđene za aklimatizaciju. Ipak, rizik ne može potpuno da se ukloni, a simptomi ozbiljne visinske bolesti zahtijevaju brzo reagovanje i spuštanje na nižu nadmorsku visinu. Pored visine, planinare mogu da iznenade nagle promjene vremena, hladnoća, iscrpljenost i udaljenost od medicinske pomoći. U takvim uslovima čak i jednostavne aktivnosti postaju napornije nego što su putnici očekivali.
(MONDO)