Ajazdin Nuhi je izvršio samoubistvo sa 46 godina, a ostavio je jako dubok trag u domaćem fudbalu.
Tragične vijesti pogodile su srpski fudbal pošto je nekadašnji mladi reprezentativac SR Jugoslavije Ajazdin Nuhi izvršio samoubistvo. Sa samo 46 godina okončao je sebi život, a kako beogradski mediji prenose njegovo tijelo nađeno je u kući u Borči.
Ajazdin Nuhi je rođen 10. oktobra 1979. godine u Dragašu na jugu Crne Gore, a u srpskom fudbalu je upamćen kao nevjerovatan borac i defanzivni vezista lavovskog srca.
Jedan nastup i pobjeda u nacionalnom timu
Stigao je čak i do dresa nacionalnog tima pošto je u Dravogradu 27. marta 2001. godine zaigrao za SR Jugoslaviju protiv Slovenije. Igrao je u generaciji sa Vladom Avramovom, Marjanom Markovićem, Andrijom Delibašićem, a ušao je umjesto Nebojše Vučićevića u 48. minutu na tom meču. Na kraju je Jugoslavija golovima Bojana Brnovića u 21. i 81. minutu pobijedila 2:1 dok je za Slovence pogodio Robert Koren.
Titula sa Partizanom
Nakon prvih koraka u Čukaričkom gdje se etablirao kao ozbiljan prvoligaški fudbaler stigao je 2001. godine u Partizan i donio titulu. Crno-bijeli su se te godine prošetali i uzeli su trofej sa 81 bodom, 15 više od Crvene zvezde i 23 više od trećeplasiranog Sartida.
U toj generaciji bili su Radovan Radaković, Vuk Rašović, Andrija Delibašić, Zvonimir Vukić, Damir Čakar, Ivica Iliev, Vladimir Ivić, Dejan Rusmir, Branko Savić, Danko Lazović i Saša Ilić.
Drugu titulu čekao 10 godina
Imao je 2003. godine Ajazdin Nuhi izlet u inostranstvo kada je 2003. godine otišao u Legiju iz Varšave, kod Stanka Svitlice i Ace Vukovića. Ipak, zadržao se tu samo šest mjeseci, da bi nakon toga bio na pozajmici u Sartidu.
Ostavio je dubok trag u Zeti, OFK Beogradu, Mogrenu... A dok je nastupao za OFK Beograd nastupao je sa asovima poput Aleksandra Kolarova, Nenada Lalatovića, Miloša Bajalice, Vidaka Bratića, Dalibora Veselinovića, Stefana Babovića, Andrije Kaluđerovića, Vladimira Volkova, Bojana Šaranova...
Ipak drugu titulu čekao je tačno 10 godina i 2011. godine je sa Mogrenom iz Budve postao šampion Crne Gore. Tada je u vrlo neizvjesnom prvenstvu tim sa mora imao 73 boda, isto koliko i Budućnost, ali je uzeo trofej u timu koji je tada predvodio Igor Matić.
Završio u Borči
Nakon godina u domaćem fudbalu on je odigrao jednu sezonu u Borči, kratko je bio u Kolubari iz Lazarevca i riješio je da završi karijeru. Od tada je radio nekoliko poslova vezanih za fudbal.
Pratite sve sportske vijesti na jednom mjestu, budite dio Mondo sportske zajednice na Viberu!