Belgijski premijer Erman Van Rompuj pojavio se kao najvjerojatniji kandidat za predsjednika Savjeta Evrope, ili predsjednika EU.
U diplomatskim krugovima u Briselu nezvanično kruži ova informacija, nakon što je nešto ranije češki Ustavni sud donio odluku da je Lisabonski ugovora u skladu sa Ustavom te države, javlja dopisnik Srne.
Time je postalo izvjesno da će češki predsjednik Vaclav Klaus potpisati dokument, čime će biti okončan proces ratifikacije Lisabonskog ugovora u cijeloj EU.
Najvjerojatnije 18. novembra, evropski lideri održaće vanredni samit na kojem će objaviti imena za dvije nove funkcije - predsjednika EU i šefa evropske diplomatije koje su predviđene Lisabonskim ugovorom, kojim su predviđene dalekosežne reforme institucija EU.
Još nekoliko kandidata se pojavilo uz Van Rompuja, a to su bivši austrijski kancelar Volfgang Šisel, sadašnji holandski premijer Jan Peter Balkenende i švedski premijer Fredrik Rejnfelt, ali su posljednja dvojica rekli "da već imaju funkciju".
Kao potencijalni kandidat otpao je bivši britanski premijer Toni Bler, kao previše jaka i kontroverzna ličnost, ali uz njega i njegov najveći konkurent, premijer Luksemburga Žan Klod Junker za kojeg se tvrdi da se kandidovao "da bi neutralizovao Blera".
Van Rompuj je Flamanac, demohrišćanin i čovjek koji je uspio da sastavi i održi belgijsku vladu, što je bio izuzetno težak zadatak, ukoliko se uzmu u obzir potpuno suprotne političke tendencije Valonaca i Flamanaca.
Valonci žele centralizovu Belgiju a Flamanci su na ivici da zatraže nezavisnu državu.
On je, takođe, čovjek dogovora, skroman, iz sjene, što odgovara ostalim liderima u EU, koji ne žele da im se neko nameće.
Takođe, time je ostavljen prostor da se kao vrlo jaka funkcija stvori visoki predstavnik za spoljnu politiku ili ministar spoljnih poslova EU.
Šef evropske diplomatije bi objedinio funkciju koju sada ima Havijer Solana, ali bi, istovremeno, bio i potpredsjednik Evropske komisije.
Ministar inostranih poslova EU imao bi svoj, nezavisni budžet, svoju diplomatsku službu, što bi ga činilo vrlo moćnim.
U svom portfelju ne bi imao proširenje i pomoć za razvoj ni G20, ali bi ipak ima vrlo široko polje rada. Bio bi ličnost za kontakt s Kinom, Rusijom, SAD, Bliskim istokom i drugim državama.
Na toj funkciji mnogi bi rado vidjeli šefa britanske diplomatije Dejvida Milibenda. Pored njega, kandidat je još i bivši rumunski ministar Adrijan Severin, ali je nerealno misliti da bi starije članice EU to dopustile, dok nije isključeno da se do održavanja vanrednog samita EU, pojavi ime još nekog kandidata.
(Srna)
