Dobar, zarazan smijeh pomaže da se oslobodimo bola zahvaljujući hemijskim supstancama nalik opijatima koje preplavljuju naš mozak.
Otkriva nam to studija objavljena u Analima britanskog Kraljevskog društva.
Istraživači su sproveli eksperimente u laboratorijskim uslovima tokom kojih je jedan dio volontera gledao komedije, poput serija "Mister Bin" i "Prijatelji", a drugi emisije o golfu ili životinjama, dok im je istovremeno mjerena otpornost na bol.
Obavljen je, takođe, i jedan test u vrijeme trajanja pozorišnog Frindž festivala u Edinburgu gdje su volonteri gledali nastupe stendap komičara ili, pak, neki dramski komad.
Tokom svih ovih testova, volonteri su bili izlagani određenom stepenu fizičkog bola. Istraživači su otkrili da je svega 15 minuta smijeha dovoljno da se prag izdržljivosti bola podigne za deset odsto.
Oni su, međutim, uočili da nije svaki smijeh ljekovit. Naime, olakšanje pruža samo opušteni, neusiljeni smijeh od kojih vam se oči refleksno zatvaraju i koji najčešće iskusimo u društvu, a vrlo rijetko kada smo sami.
Zaštita od bola koju pruža smijeh dolazi po svemu sudeći od endorfina, kompleksne hemijske supstance koja pomaže u prenošenju poruka između neurona, ali takođe utompljuje signale fizičkog bola i psihološkog stresa. Endorfin se luči i prilikom fizičke vježbe - trčanja, plivanja, joge...
Naučnici vjeruju da se tokom smijeha ovaj hormon luči nehotičnim, repetitivnim mišićnim spazmom kada samo izbacujemo vazduh bez uzdahivanja. Ova disajna "vježba" je veoma iscrpljujuća, pa samim tim dolazi do lučenja endorfina.
Istraživači smatraju da ovi eksperimenti pomažu u razumevanju psiholoških i društvenih mehanizama koji izazivaju smijeh, i ističu da je grupa glavni faktor za izlučivanje endorfina.
Prema jednoj teoriji, smijeh pomaže transmisiju signala privrženosti, učvršćujući veze između pojedinaca.. Prema drugoj, smijeh u grupi podstiče društvenu saradnju i kolektivni identitet i kao takav predstavlja evolucionu alatku koja čovjeku pomaže u preživljavanju.
(Tanjug)