Ovaj skriveni raj Italije ima kristalno more, skrivene plaže, prelijepe gradiće i gastronomsku čaroliju. Otkrijte buduću omiljenu destinaciju turista.
Kristalno čisto more, gradići kao sa filmskog platna, plaže skrivene između stena, sladoled zbog kog se prave posebni izleti i slatki crveni luk koji je postao gastronomski simbol čitavog kraja. Kalabrija je jedno od najuzbudljivijih lica južne Italije, a sljedećeg leta mogla bi da postane i nova omiljena destinacija naših turista, zahvaljujući novim čarter letovima, piše Ivan Andrejić na portalu Kulturizam.
Italija bez gužve, sa svim razlozima da je zavolite
Kalabrija je jug Italije u svom najzavodljivijem izdanju - mjesto gde se dani provode uz more nestvarnih boja, ručak se pretvara u mali gastronomski ritual, a večeri oživljavaju na trgovima starih gradića. Daleko od najpoznatijih italijanskih turističkih ruta, ova regija čuva autentičan mediteranski šarm, vrhunske ukuse i pejzaže zbog kojih ćete poželeti da produžite odmor.Smještena na samom jugu italijanske čizme, okružena Tirenskim i Jonskim morem, ova regija čuva Mediteran kakav mnogi zamišljaju kada planiraju savršen letnji odmor.
Ovde more ima boju tirkiza, pijesak smenjuju svetli obluci, a iznad obale nižu se stari gradovi sa kamenim ulicama, balkonima punim cvijeća i restoranima u kojima se još uvijek ozbiljno shvataju ručak i večera. Kalabrija nije razvikana poput Amalfija niti užurbana kao najpoznatija letovališta Sicilije. Upravo je u tome njena privlačnost.
Za putnike iz Srbije postoji još jedan razlog za interesovanje. Prema najavama, narednog leta trebalo bi da budu dostupni čarter letovi, što bi put do ovog dela Italije učinilo jednostavnijim. Za one koji žele da otkriju novu mediteransku adresu, Kalabrija bi tako mogla da bude jedno od najprijatnijih iznenađenja sezone 2027.
Nasljeđe stare Grčke i duh juga koji se ne mijenja
Kalabrija je mnogo starija od svojih današnjih letovališta. U antičko doba bila je dio Velike Grčke, poznate kao Magna Graecia, a tragovi tog nasleđa i danas se otkrivaju u arheološkim nalazištima, muzejima i starim gradovima. Kroz vijekove su se ovde smenjivali Rimljani, Vizantinci, Normani i druge sile koje su ostavile slojeve različitih kultura, arhitekture i običaja.
U Ređo Kalabriji čuvaju se čuvene bronzane statue iz Riacea, remek-dela antičke umjetnosti, dok srednjovekovna naselja u unutrašnjosti otkrivaju sasvim drugačije lice regije. Ipak, njena istorija ne živi samo iza muzejskih vitrina. Oseća se u trgovima na kojima se okupljaju mještani, porodičnim restoranima i običaju da se dan ne meri brojem obavljenih obaveza, već vremenom provedenim uz dobru hranu i drage ljude.
Tropea, zviezda kalabrijske obale
Ako postoji mesto koje bi moglo da se nađe na naslovnoj strani svakog vodiča kroz južnu Italiju, to je Tropea. Stari grad podignut je na visokoj steni iznad mora, a njegove svijetle fasade, uske ulice i vidikovci otvaraju poglede na obalu koja izgleda gotovo nestvarno. Na stjenovitom ostrvcu ispred grada nalazi se crkva Santa Maria dell'Isola, jedan od najprepoznatljivijih prizora čitave regije.
Ispod istorijskog centra prostiru se plaže sa svetlim peskom i sitnim oblucima. Dan može da počne kupanjem, da se nastavi ručkom i ribljim specijalitetima, a završi šetnjom uz čašu vina i zalazak sunca nad Tirenskim morem.
Tropea je ujedno odlična polazna tačka za istraživanje Costa degli Dei, odnosno Obale bogova. Na ovom dijelu obale smjenjuju se stjenoviti rtovi, male uvale, vidikovci i plaže koje pozivaju da se zadrži mnogo duže nego što je prvobitno planirano.
Pizzo, najbolji sladoled u Italiji i čuveni kalabrijski crveni luk
U Kalabriji postoje ukusi koji postaju deo putničke uspomene, a tartufo di Pizzo jedan je od njih. U primorskom gradiću Pizzo ovaj desert od sladoleda odavno ima status lokalne legende. Kugla sladoleda, najčešće od čokolade i lešnika, krije bogato čokoladno ili drugo kremasto punjenje, a spolja je obavijena kakaom.
Italijanski raj koji tek čeka turiste: Kristalno more, gradići kao iz filmova i čuveni crveni luk
Najbolje je probati ga na nekoj od terasa u starom centru, uz espresso i pogled na more. Tada postaje jasno zašto je običan sladoled ovdje prerastao u nezaobilazan gastronomski ritual.
Drugi lokalni ponos je crveni luk iz Tropee, poznat po blagom, slatkastom ukusu. Nije samo dodatak salati: koristi se u tradicionalnim jelima, namazima i džemovima, a njegova reputacija odavno je prešla granice regije. Na kalabrijskim trpezama svoje mjesto imaju i svježa riba, domaća pasta, maslinovo ulje, lokalni sirevi i duja - pikantni specijalitet od svinjskog mesa i čili paprike.
Ovde hrana nije sporedni dio odmora. Ona je jedan od glavnih razloga da se vratite.
Plaže, miris bergamota i priroda koja iznenađuje
Kalabrija nije samo niz lepih primorskih mjesta. Njena unutrašnjost otkriva guste šume, planinska jezera, vodopade i prostranstva nacionalnih parkova Sila i Aspromonte. Poslije dana provedenog na plaži, moguće je promeniti ambijent i krenuti stazama kroz borove šume, istraživati mala sela ili uživati u svježijem vazduhu daleko od obale.
Na moru vredi upoznati i Capo Vaticano, poznat po dramatičnim vidikovcima i skrivenim uvalama, kao i Šilu, ribarsko mjesto poznato po mitološkim pričama. Svako od ovih mesta ima drugačiji karakter, pa je Kalabrija idealna i za one koji vole da odmor provedu na jednoj plaži i za putnike koji žele da svakog dana otkriju nešto novo.
A onda je tu bergamot, mirisni citrus koji se naročito vezuje za područje Ređo Kalabrije, kao i maslinjaci, vinogradi i čili paprika koja lokalnoj kuhinji daje prepoznatljivu energiju.
Možda Kalabrija još nije prva destinacija na koju pomislimo kada planiramo ljetovanje u Italiji. Ali kada jednom upoznate Tropeu, probate tartufo di Pizzo, okupate se u moru boje dragog kamena i provedete veče na trgu koji miriše na svježe pripremljenu pastu, teško je ne poželjeti povratak.
Sljedeće ljeto moglo bi da bude pravi trenutak da domaći turisti otkriju ovaj dio Italije. Ne zbog još jedne popularne destinacije, već zbog mjesta koje nudi ono zbog čega se Mediteranu stalno vraćamo: more, dobru hranu, ljepotu bez previše ceremonije i osjećaj da je odmor konačno počeo.
Tekst: Ivan Andrejić/ Sensa