Usamljena crkva u rumunskom okrugu Satu Mare obavijena je legendama o nestalom selu, čudesnim izlječenjima i vratima koja se navodno sama otvaraju.
U izolovanom dijelu rumunskog okruga Satu Mare, daleko od kuća i drugih građevina, nalazi se skromna crkva obavijena brojnim legendama. Poznata je kao Crkva u pustoši, ali i pod nazivima Kigije i Kigje.
Svetinja je podignuta usred otvorenog polja, između grada Kareja i opštine Petrešti. Do nje se stiže evropskim putem E671, koji ovaj kraj povezuje sa Oradeom. Crkva se nalazi nekoliko stotina metara od puta, a od mjesta na kojem se ostavlja automobil potrebno je približno četiri minuta hoda.
Građevinu je lako uočiti sa puta jer se potpuno usamljena uzdiže iznad ravnice. Međutim, upravo njen neobičan položaj predstavlja početak misterije koja se generacijama prenosi među stanovnicima ovog kraja.
Legenda o selu koje je nestalo bez traga
Prema lokalnom predanju, oko crkve se nekada nalazilo selo po imenu Kigije. Naselje danas ne postoji na kartama, a legenda kaže da su prije nekoliko stotina godina dvojica njegovih stanovnika zaprežnim kolima otišla na pijacu u Karej.
Kada su se vratili, navodno su zatekli prizor koji nisu mogli da objasne. Čitavo selo je nestalo, a na njegovom mjestu ostali su samo crkva, jedan krst i dva čokota vinove loze.
Prema predanju, zemlja je progutala kuće i njihove stanovnike, dok je svetinja ostala netaknuta. Crkva se i danas nalazi na malom uzvišenju, iako je čitava okolina potpuno ravna. Mještani su vjerovali da je brežuljak nastao upravo u trenutku nestanka sela, piše Štirile Pro TV.
Ipak, istorijsko objašnjenje je manje natprirodno. Smatra se da je naselje vjerovatno napušteno nakon niza sukoba koji su pogađali ovaj kraj, uključujući turske, tatarske i austrijske ratove, kao i ustanak koji je predvodio Ferenc II Rakoci početkom 18. vijeka.
Stanovnici sela navodno su se preselili u Karej, gdje su pojedini postali gradski hajduci, odnosno čuvari koji su obavljali posao sličan tadašnjoj lokalnoj policiji.
Vrata su se navodno otvarala sama
Crkva u pustoši dugo je bila važno mjesto hodočašća. Svake godine, na praznik Uspenja Presvete Bogorodice, vjernici iz okolnih sela dolazili su da se mole, pale svijeće i ostavljaju papiriće sa molitvama.
Prema sjećanjima pojedinih stanovnika, u unutrašnjosti crkve nekada su bile okačene dvije štake ukrštene u obliku slova X. One su smatrane svjedočanstvom navodnog čudesnog izlječenja koje se dogodilo na ovom mjestu.
Najpoznatija legenda ipak je vezana za vrata svetinje. Prema narodnom predanju, tačno u ponoć 15. avgusta ona bi se otvorila sama, bez ključa i prisustva bilo koje osobe.
Vrata bi ostala otvorena približno 24 sata, a zatim bi se, kako se pričalo, ponovo sama zatvorila. Mještani su to smatrali posebnim znakom, naročito zato što se crkva nalazi potpuno izolovana usred polja.
Za ove tvrdnje ne postoje potvrđeni dokazi, ali su priče o vratima koja se sama otvaraju i navodnim izlječenjima decenijama privlačile vjernike i radoznale posjetioce.
Hiljade ljudi dolazilo na molitvu
Prije približno šest decenija, prema lokalnim podacima, na hiljade ljudi dolazilo je u Crkvu u pustoši. Hodočasnici su se okupljali naročito tokom praznika posvećenih Bogorodici, vjerujući da ovo usamljeno mjesto ima iscjeliteljsku moć.
Tradicija hodočašća trajala je godinama, ali je tokom osamdesetih naglo prekinuta, najvjerovatnije zbog ograničenja koja su tadašnje rumunske vlasti nametale vjerskim aktivnostima.
Pored crkve se i danas mogu vidjeti krst i dva čokota vinove loze, koje lokalno predanje povezuje sa nestalim selom. Tokom pojedinih perioda godine, naročito u proljeće i jesen, na okolnom zemljištu navodno se naziru tragovi nekadašnjih kuća.
O crkvi danas brine samo jedna osoba, dok posjetioci nastavljaju da dolaze kako bi vidjeli neobičnu svetinju i mjesto na kojem se legenda prepliće sa burnom istorijom ovog dijela Rumunije.
Iako nema dokaza da je selo zaista progutala zemlja niti da se vrata crkve otvaraju bez ljudske pomoći, priče su opstale u sjećanju lokalnog stanovništva. Usamljena građevina usred ravnice tako je ostala jedini vidljivi podsjetnik na naselje koje je nekada postojalo oko nje.
(Mondo.rs)
