Za manje od tri godine Artur Menš izrastao je u jedno od najuticajnijih imena evropske vještačke inteligencije. Njegov startap Mistral AI, danas procijenjen na skoro 12 milijardi evra.
Za manje od tri godine Artur Menš, suosnivač i izvršni direktor francuskog startapa Mistral AI, koji je u ponedjeljak u Davosu sjedio pored hrvatskog premijera Andreja Plenkovića, izrastao je u jedno od ključnih imena u globalnoj trci za razvoj vještačke inteligencije.
Danas je na čelu jedine evropske kompanije koja razvija velike jezičke modele uporedive sa OpenAI-jevim ChatGPT-om ili Google-ovim Gemini-jem, a Mistral AI, procijenjen na skoro 12 milijardi evra, postao je prvi francuski "decacorn", startap vrijedan više od 10 milijardi dolara, izvještava Le Monde.
Njegova preduzetnička priča počela je nakon teške saobraćajne nesreće 2021. godine, kada je, dok je radio kao istraživač vještačke inteligencije u Guglovoj kompaniji DeepMind u Parizu, počeo da preispituje sopstvenu karijeru.
Tokom dugog oporavka, odlučio je da napusti akademski i korporativni put i pokrene sopstvenu kompaniju sa Gijomom Lamplom i Timoteom Lakroom, takođe bivšim kolegama iz vodećih francuskih obrazovnih institucija i američkih tehnoloških giganata.
U prvoj rundi finansiranja ostvarili rekord
Trojac je dijelio rastuću frustraciju zbog sve zatvorenijeg pristupa istraživanju u velikim američkim tehnološkim kompanijama, gde su rezultati njihovog rada sve češće ostajali poslovna tajna.
Njihova ambicija je bila da razviju vještačku inteligenciju u Evropi, uz snažan naglasak na otvorenost i tehnološki suverenitet. Mistral AI je osnovan u aprilu 2023. godine, a već u prvoj rundi finansiranja prikupio je rekordnih 105 miliona evra.
Ubrzo nakon toga, predsjednik Emanuel Makron ih je javno promovisao kao simbol evropske tehnološke ambicije i odgovor i odgovor na američku dominaciju u sektoru.
Za razliku od OpenAI-a ili Google-a, Mistral AI je od samog početka izabrao drugačiju strategiju. Umjesto direktnog ulaska na masovno potrošačko tržište, kompanija se fokusirala na razvoj prilagodljivih modela za poslovne i institucionalne korisnike.
Danas sarađuje sa kompanijama kao što su Stellantis, BNP Paribas, CMA CGM i SNCF, a njegova rešenja koriste i javne uprave u Francuskoj, Njemačkoj, Luksemburgu i Singapuru.
Upozorava na opasnosti od Amerikanaca
Paralelno sa poslovnim uspjehom, Menš je postao jedno od najvidljivijih lica evropske vještačke inteligencije. Učestvovao je na zatvorenim sastancima sa vodećim svetskim političarima i tehnološkim liderima, uključujući američke i evropske zvaničnike, gde je otvoreno upozoravao na opasnosti koncentracije moći u rukama američkih tehnoloških giganata.
Posebno se protivio narativu prema kojem razvoj veštačke inteligencije treba da ostane pod isključivom kontrolom velikih korporacija, predstavljajući sebe kao racionalnu alternativu američkom tehnološkom mesijanizmu. Međutim, njegove bliske veze sa francuskom vladom takođe su izazvale kritike, posebno tokom rasprava o evropskom Aktu o vještačkoj inteligenciji.
Predstavnici kreativnih industrija optuživali su ga za prevelik politički uticaj, dok su neki evropski zvaničnici otvoreno tvrdili da Mistral AI prvenstveno brani sopstvene poslovne interese.
Uprkos tome, postignut je regulatorni kompromis i kompanija je nastavila brzo da raste, sklapajući značajna partnerstva, uključujući saradnju sa holandskim ASML-om i fondom iz Ujedinjenih Arapskih Emirata za izgradnju data centra.
Želi da ojača Evropu
Kako je Mistral AI rastao, tako je rasla i lična vidljivost njegovog osnivača. Diskusije o takozvanom "Cucmanovom porezu" na bogatstvo dovele su Menša u centar javne debate o oporezivanju tehnoloških preduzetnika.
Javnosti je objasnio da njegov udeo u kompaniji trenutno predstavlja "virtuelno bogatstvo", ali je istovremeno naglasio svoju snažnu podršku većoj poreskoj pravednosti u Francuskoj, što je izazvalo podeljene reakcije u tehnološkim krugovima.
Iako je odlikovan Nacionalnim ordenom za zasluge i postao simbol evropskog tehnološkog otpora američkoj dominaciji, Menš se i dalje distancira od apokaliptičnih i mesijanskih narativa o vještačkoj inteligenciji.
Oštro odbacuje ideju vještačke opšte inteligencije kao "previše pojednostavljenu" i upozorava na opasnost od stvaranja "informacionog oligopola", u kome bi AI asistenti, u vlasništvu nekoliko američkih kompanija, mogla snažno uticati na javno mnjenje i demokratske procese.
Upravo u toj borbi za raznolikost, tehnološku ravnotežu i evropski suverenitet, Menš vidi dugoročnu ulogu kompanije Mistral AI, ne samo kao uspješnog startapa, već i kao političkog i industrijskog projekta sa ambicijom da Evropa ostane u centru globalne trke AI.
