Zlato, dijamanti ili brilijanti, šta je skuplje? Koji je to materijal koji drži prvu poziciju, sa vrtoglavo visokom cijenom na tržištu?
Vjerovatno ni pomislili ne bi, ali ni zlato ni dijamanti ne mogu stati u red sa jednim sintetičkim metalom široj javnosti potpuno nepoznat, a prema procjenama industrije, čak 23 miliona evra potrebno je izdvojiti za jedan gram kalifornijuma-252.
Nestvarna cijena biva na neki način opravdana kada saznate kako se upotrebljava.
Naime, mala količina ovog metala pokreće nuklearne alate koji se koriste u lečenju kancera, tehnologiji reaktora i naprednoj analizi goriva i građevinskih materijala.
Kako se proizvodi kalifornijum-252
Riječ je o metalu koji pripada porodici aktinoida, a proizvodi se u nekoliko specijalizovanih nuklearnih reaktora bombardovanjem meta od kirijuma neutronima tokom više godina, a zatim hemijskim izdvajanjem malih količina izotopa, navodi Science Direct.
Njegova cijena ipak leži u njegovim neutronima. Jedan mikrogram kalifornijuma-252 može emitovati stotine miliona neutrona svake minute, a za mnoge zadatke jednostavno ne postoji drugi kompaktan izvor neutrona koji može da mu parira, objašnjava Frontier.
Nuklearna energija i industrijska upotreba
Riječ je o neutronima koji su izuzetno koristni u energetici i industriji, koriste se za analizu uglja i cementa u realnom vremenu, procjenu geologije naftnih i gasnih bušotina i kalibraciju detektora koji skeniraju teret u potrazi za skrivenim radioaktivnim materijalom i eksplozivima.
Ipak, njihova vjerovatno i najvažmnija primena jeste u medicini, pa kalifornijum-252 ima bitnu ulogu u specijalizovanim tretmanima raka poznatim kao neutronska terapija i brahiterapija.
Mali zatvoreni izvori mogu se postaviti blizu tumora kako bi neutroni visoke energije oštetili ćelije raka koje su otporne na konvencionalne tretmane rendgenskim ili gama zracima.
Zahtjevi za zaštitu od zračenja
Izotop kalifornijum-252 je veoma radioaktivan, svaki korak njegovog životnog ciklusa podrazumijeva stroge mjere zaštite, pa se izvori zatvaraju u metalna kućišta, transportuju u teškim zaštitnim kontejnerima i njima se rukuje daljinski u specijalnim komorama kako bi se radnici zaštitili od direktnog izlaganja.
(EUpravo zato/Science Direct)
