Iako se danas obilježava kao školska slava, Savindan ima duboke istorijske korijene.
Savindan je jedan od najznačajnijih praznika Srpske pravoslavne crkve i obilježava se 27. januara. Iako je danas poznat kao školska slava, ova tradicija nije postojala od samog početka, već je uvedena nešto kasnije, kao izraz poštovanja prema ulozi Svetog Save u razvoju srpske prosvete i kulture.
Na ovaj dan, 27. januara 1236. godine, odnosno 14. januara po starom, julijanskom kalendaru, preminuo je Rastko Nemanjić - Sveti Sava, u gradu Trnovu u Bugarskoj. Njegova smrt označila je kraj jednog izuzetnog života posvećenog vjeri, obrazovanju i narodu, ali i početak snažnog kulta koji se vremenom širio i učvršćivao među Srbima.
Sa stvaranjem i jačanjem srednjovjekovne srpske države, kult Svetog Save dobija sve veći značaj, a naročito dolazi do izražaja u periodima nacionalnog buđenja. Već početkom 19. vijeka nastaje i danas prepoznatljiva Himna Svetom Savi, koja simbolično povezuje vjeru, znanje i narodnu svijest.
Posebno važan trenutak u istoriji Savindana dogodio se 2. januara 1840. godine, kada je odlukom Sovjeta Knjažestva Srbskog, na predlog Atanasija Nikolića, tadašnjeg rektora Liceja u Kragujevcu, ovaj praznik zvanično proglašen školskom slavom u Srbiji.
Od tog trenutka, Sveti Sava postaje trajni simbol obrazovanja, vaspitanja i moralnih vrijednosti, a Savindan dan kada škole ne slave samo sveca, već i znanje kao temelj društva.
(MONDO)
